ТИИМЭРХҮҮ

1. тэмд. н. 1) адлишуу, зэргэсэмэ, жэшэмэ (довольно похожий): Тэрэ ушарһаа хойшоо Данзан тиимэрхүү эндүүрэл гаргахаяа болинхой (С. Цырендоржиев); 2) һөөл бэшэ, дунда зэргын, юрэнхыдэл адли бэшэ (посредственный, неважный, плохой): Энэ манай колхозой центрэй үндэр һаали тиимэрхүү болонхой юм (Ц.-Ж. Жимбиев); тиимэрхүү хүн муушаг зантай хүн (неважный человек); 2. баталһан удхатай частицын үүргээр хэрэгл. тиимэшүү, тэрээндэ адлишуу (пожалуй, что так, приблизительно так): – Би өөрөө тиимэрхүү аа гү гэжэ тухайлаа һэм, – гэнэ эжымни (Ц. Шагжин).