ТИИМЭЛ

түл. ү. тон тиимэ, яаха аргагүй тиимэ (именно такой, как раз такой): – Мүнөө болоходо тиимэл тобшолол хэхэ ушартай болоод байнабди, нүхэр тэрэгүүлэгшэ (Б. Мунгонов); тиимэл даа яг хэлэһэнээр байна даа (так-то вот, так и есть): – Тиимэл даа, мүнөө юу мэдэгдэхэ юм (Д.-Д. Дугаров); тиимэншье тиимэл даа зүб лэ даа, яаха аргагүй зүб, тиигээд… (так-то оно так, но…): – Тиимэншье тиимэл даа. Дайн байлдаанай болоогүй һаа, Аргай баабай гэртээ амаржа хэбтэхэ бэлэйл даа (Б. Шойдоков).