ТАНГАЙШАХА

үйлэ ү., видэй нэгэ түхэл 1) хүлеэгдээгүй байтар бүхы бэеэрээ газар сохин унашаха (неожиданно упасть, растянувшись): Тиин Аюурай гутал соо уһан ороошье һаань, хобоонуудые харайжа ябаһаар, өөрөө тангайшоо бэлэй (Ж. Балданжабон); 2) шэлж. үхэдхэн унашаха, диилдэхэ (падать замертво): Хүлөө хүдэлгэнгүй тангайшоо.