ТАБЖАГАНАСА

наречи 1) туруугаараа гү, али хүлөөрөө газар сохин, шанга шангаар, тобжогоносо, түбжэгэнэсэ (с топотом, с грохотом): Халажа, хамараа һарналзуулһан морин хатуу гарта ороһоноо мэдэжэ, байра дээрэһээ һуга һүрэн, табжаганаса оодорбо (Ц.-Д. Хамаев); Хаа-яа тоншуул модо табжаганаса тоншоно (С. Цырендоржиев); 2) шэлж. даржаганаса, тордиһогүй (без запинки, чётко): Дары Жамса лама найгарган байжа, «Алтан гэрэлээ» табжаганаса уншажа ороно (Ж. Балданжабон).