ТАБЖАГАНАЛДАХА

үйлэ ү., угталд. залог 1) олон моридой туруугаараа газар сохин дабшаха, түбэрэлдэхэ (топотать, стучать): Баһа холо ойрын харгы замуудаар хурсахан туруутай моридой табарха табжаганалдаха, агтабша хударгын туугануудай ярьяха даршаха абяанууд энэ һүниин сууряанда хаа хаанагүй дуулдажа … байгаа бэлэй (Х. Намсараев); 2) дааража шэшэрхэдэ шүдэнэй шүдэн дээрээ оносолдохоо болихо (стучать зубами): Гэбэшье бүхы хубсаһа хунарынь нэбтэ шобто норошоһон байжа, шүдэнүүдынь табжаганалдан, дуугарха гэхэдээ, хэлэниинь ээдэлдэжэ байба (Ж. Балданжабон).