ТАБЖАГА

: табжага-табжага гэхэ, табжагад-табжагад гэхэ үйлэ ү. 1) туруугаараа гү, али хүлөөрөө газар сохин гүйхэ, түбэрхэ (с топотом): Тэрэ хүбүүн иишэ тиишээ ганхагашан, мэнэ мэнэ гэдэргээ эрьелдэн харана. Хойноһооньшье табжагад-табжагад лэ гэлдэнэ (Ж. Балданжабон); абжага-табжага сухалтайгаар бадашалдан (на повышенных тонах, крича): Хэдэн хүнүүд шинии минии бригадын гэлдэн, хоорондоо абжага-табжага бадашалдажа байгаад, сааша наашань хубаана, баһа тоһодоно, дабирхайдана (Х. Намсараев).