ТАБЖАГАНАА(Н)

(Н) юум. н. 1) мориной туруунай түбэрөөн (стук, топот): Гэнтэ харгы тээһээ табжаганаан дуулдашаба; 2) даржаганаан, хабираан (дробный стук, лязг зубов).