ТАБАРААТАЙ

тэмд. н. хүлөөрөө газар нэшэн дэбхэрдэг, гүйдэг (шумный – напр. об окрепших ягнятах): Харин үдэр хоногуудай үнгэрхэ бүри тэдэ нялханууд тамиржажа, табараатай, маараатай болобод (С. Цырендоржиев).