ТАБАРАА(Н)

(Н) юум. н. 1) амитанай гү, али хүнэй ябахада, гүйхэдэ, дэбһэхэдэ хүлөөрөө шангаар газар сохиһон абяан, түбэрөөн (топот ног, копыт): Хоёр тээгүүрээ хабсагай шулуун байсануудаар оторлогдоһон гүнзэгы ута хүндын оёорто олон моридой табараан пулемёдой таршаганаан шэнгеэр табжархай буушаба (Б. Мунгонов); тэмээнэй табараан тэмээнэй урда хүлөөрөө газар сохиһон абяан (топтание передней ногой – о верблюде).