ТЭГЭН

1. юум. н. юумэнэй дунда хэсэг, түб (середина, центр); хушуунай тэгэн хушуунай тэн хахад, дундахи хуби (середина выступа, мыса): Хушуунай тэгэн хүрэтэр баалалтаар морёо намнажа, эгсэ үндэртэнь буужа хүтэлбэ (Ц.-Д. Хамаев); тэгэн дунда эгээл түб хэсэгтэ (в центре, посреди чего-л.): Гэрэй тэгэн дунда байһан набтархан шабар пеэшэнэй гантанхай углуугаар хоротой утаан газаашаа һубагтан, хүнэй нюдэ хордохоохоһоо гадна һарлаг үхэрэй аргалай үнэрөөр хамар сорьёдог байба (Д. Батожабай); тэгэн дундаа бэе бэеын хоорондо (между собой): Тэдэнэй дунда Наран Дариима хоёр Хорлые тэгэн дундаа хүтэлөөд ябана (Г.-Д. Дамбаев); тэгэн дундуур түб хэсэг багта, дунда хэсэг багаар (примерно посередине): Насаг хүл дээрээ бодоод, нарин ута модоной нэгэ үзүүрhээ баряад, тэгэн дундуурынь даража хухалба (Г.-Д. Дамбаев); тэгэн дундахи яг түбтэхи, эгээл дундахи (находящийся в центре, посреди чего-л.): Долоон дабхар дүрбэн ута гэрэй тэгэн дундахи талмайда hархяаг шэнги hарабшатай түхэреэхэн жаган доро нэгэ ород хүгшэн hууба (Г.-Д. Дамбаев); 2. тэмд. н., үсөөн гол, түб, түбтэхи, дундахи (центральный): Саяан уулын тэгэн хабшалда оршоһон һуурин тосхонууд һүүлшын һонинуудые соносохо радиотой үшөө болоогүй… (Ц.-Д. Хамаев).