ТЭГЭНДЭ

дах. ү. эгээл түб хэсэгтэ, тэн хахадта (в центре, посреди чего-л.): Борондой кружканууд соогуур спирт эюулжэ, шанагатай хүйтэн уһа столой тэгэндэ табиба (В. Гармаев); эгээл (гү, али тэб) тэгэндэ яг голдо, түбтэ (как раз по середине чего-л.): Тэрэ тосхонойнгоо эгээл тэгэндэ сүндэрлэһэн дурасхаал-памятнигай ойро нааданай үедэ ерэдэг (Ц.-Ж. Жимбиев); hүниин тэгэндэ һүниин 12 сагта, тэндэ (в полночь): Хоёр үхибүүдтэй айлда һүниин тэгэндэ тэнгэриһээ тэс гэжэ бууһандал орожо ерээд, айлшархаха хүсэл намда үгы һэн, теэд үгы гэхэеэ зүрхэлбэгүйб (А. Жамбалдоржиев); үүрэй сайхын тэгэндэ үүр сайжа байхада (на рассвете): Үүлэтэйхэн тэнгэридэ / Үүрэй сайхын тэгэндэ / Мундарганууд / мушхаралдан… (Д. Улзытуев).