ТАНАГ

юум. н. 1) хэрэглэмээр, олигтой юумэн (что-либо ещё пригодное): Сэрэгэй албанһаа үмдэжэ ерэһэн шинелиим танагыньшье дууһаа гэбэ Базардаан (Ш.-С. Бадлуев); 2) нобшо ноохой (всякий хлам): …бүхы танаг саарһаяа ханзын оёорһоо дахин гаргажа харааб (Ш.-С. Бадлуев); танаг таар болохо муудаха, үмхирхэ (износиться, превратиться в рухлядь): Батуудайн танаг таар болошоһон һэеы гэртээ оройшог орожо ерэхэдэ... (Ш.-С. Бадлуев).