ҮТЭЛХЭ

үйлэ ү. наһатай болохо, үбгэрхэ, хүгшэрхэ (стареть, стариться): Юундэб гэхэдэ, эсэгэнь жара хүрэжэ ябабашье, ойрын үедэ ходол һургаал хэлэдэг болошоо, үтэлнэ хаш гэжэ Санжа бододог (А. Ангархаев); Y гырөөд баян ябаһанаа бү дурда, үтэлөөд залуу ябаһанаа бү дурда (Оньһ. ү.); үтэлхэ үбгэрхэ хүгшэрхэ, үндэр наһа хүрэхэ (стареть, стариться): Хэндэшье үтэлхэ үбгэрхэ саг ерэдэг юм (Б. Мунгонов); үтэлхэ наhан үбгэн наһан, хүгшэн наһан, үндэр наһан (преклонный возраст): Мүнхэ юумэн дэлхэй дээрэ байдаг бэшэ, үдэр сагууд ошожо, үтэлхэ наһан амитан бүхэндэ ерэдэг гээшэ (Д. Батожабай); муугаар үтэлхэ шоодб. үтэлхэдѳѳ мушхуу зантай болохо, олон үгэтэй болохо (становиться вредным от старости): – Харин шимни нэгэл тиимэ муугаар үтэлжэ ябана гүш даа? Али ухааншни балартажа захалаа юм гү? (М. Осодоев); үтэлжэ ошоходоо хүгшэрөөд, үбгэрөөд (по старости, состарившись); үтэлхэ бэрхэ наһатай болоходо һайниинь үгы (старость – не радость).