ҮТЭЛИ

тэмд. н. 1) юрын, жиир, жиирэй, энгэй (простой, обыкновенный, рядовой); үтэли богоол хууш. юрын богоол (простой раб); үтэли хүн жиирэй, дунда зэргын хүн (простой, заурядный человек); 2) юумэ мэдэхэгүй, эрдэм һургуулигүй (бестолковый): Үхэртэл үтэли ябаха яндашуул гээшэт! (Ч. Цыдендамбаев); үтэли мэдэхэгүй юушье мэдэхэгүй, нүхэ солоохойгүй, тоолхогүй (ничего не соображающий, совсем бестолковый); 3) наһатай, хүгшэн, үтэлһэн (старый, немощный): Тиимэһээ үүхи бага үхибүүдһээ эхилээд, үтэли буурал үбгэд хүгшэд хүрэтэрөө наһан бүриин хүнүүд суглараа (Б. Санжин, Б. Дандарон); үтэли наһан үбгэн наһан, хүгшэрһэн наһан, үндэр наһан (старость): Энэ Боди үбгэниие өөрыеньшье хайрлахаар болонхой. Үтэли наһан болоһоноо тэрэ өөрөөшье мэдэнэ (Ц.-Ж. Жимбиев).