УУЛЗУУР

юум. н. ямар нэгэн юумэнүүдэй бэлшэр, ниилэһэн газар, уулзадха (узел, перекресток дорог и т.д.): Танил талануудшье бэшэ, мэндэ сайншье гэлсэдэггүй аад, болзорложо хэлсэһэндэл, энэ уулзуур дээрэ дайралдахадаал, энеэлдээд тарадаг һэн (З. Гомбожабай); хоёр мүрэнэй уулзуур уһа мүрэнэй шудхаһан газар, бэлшэр (место слияния рек): Голой уһа харахадаа, эсэһэнээ мартажархиһан Кончун-Сойбон гэнтэ мэдэхэдээ хоёр мүрэнэй уулзуур дээрэ зогсожо байба (Д. Батожабай).