УЙТАХАН

тэмд. н. 1) уйтаншаг, нарихан, уужам бэшэ, хабшуушаг, багахан, онигорхон (узенький, тесненький): Намарай һүргүйхэн наран уйтахан сонхоорнь багтажа ядан гулгиржа, богтой шала дээрэнь тэбхын унана (К. Цыденов); уйтахан нюдэн онигорхон нюдэн (узенькие глазки): Буряад хүнэйхидэл хүрин уйтахан нюдэд соонь нэгэшье мэхэтэй, туршаһан галхан олдобогүй (А. Ангархаев); уйтахан таһалга зай багатай, хабшуушаг таһагхан (тесная комнатка): Тиихэдэнь үүдэниинь хүнгэхэнөөр, абяагүйгөөр нээгдээд, саанань уйтахан таһалга байба (Ц. Цырендоржиев); 2) шэлж. удха багатай, холын хараа бодолгүй (недалёкий, не имеющий глубокого смысла): Баһа тиихэ зуураа зуг татажа, иихэдээ ямар ахир уйтахан үгэ хэлэнэбиб, минии зориг гансахан Хэжэнгын хэдэн баяд ноёдһоо үһөө нэхэхэ гэһэн тэды жэжэхэн юумэн бэшэл (Х. Намсараев).