ТУНАШАХА

үйлэ ү., видэй нэгэ түхэл 1) хүлеэгдээгүйгөөр түргэн доошоо орохо, тогтохо (быстро осесть): Хүнэг соохи уhанай булангир тунашаба; 2) шэлж. тарашаха, тогтошохо, шэнгэшэхэ (распространиться): Гэр соонь нугжагар, абяа аниргүй байдал тунашана (Ж. Балданжабон).