ТУЛЮУРААР

наречи 1) һулаар, муугаар, тэнхээгүйгөөр (беспомощно, слабо): Мүнөө жэлэй ган гасуурта тулюураар ургаад, энэ харалган бороодо угаагдаһан үбһэ ногоон үмхирэн һалажа байна (Ц.-Ж. Жимбиев); тулюураар мэдэхэ муугаар мэдэхэ, мэдэсэ багатай байха (плохо знать): Түрэлхи хэлэ, литератураяа тулюураар мэдэхэ, мэдэхэшьегүй залуушуулай һүүлэй үедэ олошорһон тухай асуудалнууд гарадаг болонхой (Г. Туденов); 2) дүй дүршэлгүйгөөр (неумело): Үнгэрөөшэ хэдэн арбаад жэлэй саада тээ монгол һамгадһаа тулюураар эмээл дээрэ ябадаг хитад морин сэрэгэй ямар зэбсэгтэй байһые Очир тайжа досоогоо шэбшэжэ үзэбэ (Д. Батожабай).