ТУЛАМ

юум. н. 1) элдэһэн, үһыень зулмааһан арһаар оёһон хэмжүүрээрээ ехэ, зосоонь юумэ хэдэг амһарта (кожаный мешок, торба): Арһан тулам соо нюугдаад, агта мориной нюрган дээрэ ангажа сангажа ябаһан хайрата тэрэ эсэгэ юун тухай бодожо ябаа хаб? (Ч. Цыдендамбаев); 2) бүдөөр оёһон амһарта (сетка, авоська): Хара туламыем һарбайгыш, хилээмэндэ ошоод ерэхэмни; ◊ уһан (гү, али архиин) тулам хүхэ архиншан, архи уудаг хүн, архида ороһон хүн (алкоголик, пропойца): Һаяхан колхозой түрүүлэгшэ ябаһан, архи уугаашадта шангардаг аад, өөрөө уһан тулам болоод, эмнэлгэдэ эльгээгдэбэ гэжэ хашхаралдаха нүхэдшье олдохол байха (Ш.-С. Бадлуев); уһан тулам болотороо айхабтараар, ушаргүйгөөр (очень, сильно): Тэрэ һүниндөө хоюулан уһан тулам болотороо архидажа, гани саг хөөрэлдэжэ хонобо (Б. Мунгонов); …уһан тулам болотороо энеэбэ (Б. Мунгонов).