тэмд. н. 1) сэбэр, муухай бэшэ (не покрытый копотью, гарью); 2) шэлж. сэбэр, холисогүй, уһан (чистый, свободный): – Айлшад, эндэ һуужа сай уугты, – гэжэ тортоггүйхэн буряад хэлээр тоб байса хэлэжэрхинэ (Х. Намсараев).
