ТООМГҮЙ

тэмд. н. 1) томоогүй, оромгүй, аляа, шалюун (шаловливый, несерьёзный): Үнэхөөрөөшье тэрэнэй жаахан Бабжа хүбүүниинь ехэл тоомгүй, газаа гараад лэ, бургааһан мориёо зайдалан гүйлгэшэхэдэнь, хүгшөөдэйнь хүсэхэеэ болёо (Ц.-Ж. Жимбиев); 2) аляа, шогууша, наадаша (любящий шутить); тоомгүй аляа оромгүй, шалюун (шаловливо-озорной): …юушье дуугарангүй уруугаа хараад һуухадань, зарим тоомгүй аляа хүнүүд: «Ай һамганшни шамайгаа мартажархёо бэшэ хаяа», – гэлдэн шогложо, наада энеэдэ гарган… (Х. Намсараев); ○ уймар гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.