ТООМ

юум. н. томоо, ором, гуримтай байлга (приличие, пристойность); тоом тохигүй тоомгүй, оромгүй (шаловливый): …Тиигээд байхада, – гээд, Доржын нюдэндэ тоом тохигүй хошон үгэ хэлэгдэхын урда үзэгдэдэг ошохон үзэгдөөдхинэ (Ч. Цыдендамбаев); тоомоо таһарха а) оромоо алдаха, ором дүримгүй байха, тоомгүйгөөр байха (шалить, баловаться): Баярай тоомоо таһархада, эхэ эсэгэ хоёрынь ходо углууда байлгажа хэһээдэг заншалтай һэн (Д. Сультимов); б) шоглохо, наадажа хэлэхэ, аляархаха (шутить): – Һайнаар каша шанадаг повар гээшэ лётчигтой тэнтэй хүн ха юм, – гэжэ Гончаров тоомоо таһаран хэлэбэ (Ж. Тумунов).