ТОХУУЛХА

үйлэ ү., идх. залог 1) бүгтэрүүлхые баадхаха (заставить накладывать, напр. потник, седло): Даша Баяраар Нимын мориндо зохидоор тохомынь тохуулжа, морииень эмээллүүлбэ; 2) бүгтэрүүлэгдэхэ, хүндэлэн хаягдаха, табигдаха (быть наброшенным): Ажалда ябаха моридые үгэхэ аргамгүй. Адуун соо эмээл тохуулһан юумэд байха (Д. Эрдынеев); 3) шэлж. даалгабари абаха, олгуулха (принимать на себя что-л.): Хэрбэеэ үмсын хэрэг эрхилэгшэд, бага эмхинүүд ажалаа ябуулхаа болёо һаа, ехэ яла тохуулжа байнхаар, эмхиеэ түргэн хаагаа һаань дээрэ (Н. Бабуева); харюусалга тохуулха даалгагдаһан хэрэгэй түлөө харюусажа шадаха, харюусалгатай болохо (принимать ответственность): Эдэмнай дайнай хойнохи хатуу сагай үхибүүд хадаа хүдэр хүдхэнүүд, багаар эдеэлжэ, ехээр заруулжа, эртээнһээ харюусалга тохуулжа, эртэ эдеэшэһэн зон һэн (Ц.-Х. Дарибазарова).