ТОХИГОНУУЛХА

үйлэ ү., идх. залог 1) ямар нэгэн нарин, ута юумые хүдэлгэхэ, нугалха (сгибать, производить движение чем-л. скрюченным, длинным): Цырен долёобороо тохигонуулан үүдэндэ байһан хүбүүхэниие дуудаба; 2) шэлж. айлгаха, һүгэдүүлхэ, доро унагааха (заставить пресмыкаться): Сухалтай һамган үбгэнөө тохигонуулан айлгажа һураһан хаш, ехэ муухайгаар харан байна.