ТОГТУУРИГҮЙ

1. тэмд. н. 1) байрагүй, байра һууригүй, тэршээ, ходо хубилжа байдаг, холборхой, хэлбэрхэй, иишэ-тиишээ хэлбэлзэдэг, жэмэлгэгүй, торолдожо ядаһан (неустойчивый, непрочный, непостоянный): Хэнээ һажаажа иимэ тэршээ, тогтууригүй амитан түрэһэн юм! (С. Цырендоржиев); тогтууригүй хабар ходо дулаан, хүйтэн боложо байдаг хабар (переменчивая весна): Байд гээд лэ саһа орожо хуйлаадаһалха бэлэй даа, хүйтөөр һалхилжа хуугайлха бэлэй даа, һөөл тогтууригүй хүйтэхэн хабар болобол даа (Б. Мунгонов); тогтууригүй нюдэн нэгэ юумэндэ торонгүй ходо гүйжэ байдаг, хултагашаһан нюдэн (бегающий взгляд): Тэрэнэй тогтууригүй жэжэхэн хара нюдэд, нариихан хамарынь хэлэшэгүй баяраар халинхай (Д. Батожабай); 2) хододоо хубилжа байдаг зантай, нэгэ зангаараа байдаггүй, олон зантай, найдалгүй, хүнгэн һэбхи (с переменчивым настроением, легкомысленный): – Бадма худатан энэ шолмын ошохо барихагүйб гэжэ ябажа, уйлаһан дуулаһан энэ тэрыень дуулаа һаа, эрбээхэй һалхин, тогтууригүй басаган ха юм гээд, гэнтэ орхихо хаяхадааш болохол (Х. Намсараев); 3) амаргүй, амгалан тайбан бэшэ (неспокойный): Зоной сэдьхэл тогтууригүй болонхой (Ц.Дамдинжапов); 2. наречи ходо, саг үргэлжэ, тогтон торонгүй (безостановочно, постоянно): Хүнэй мэхые абаһаар таажархидаг оонигор нюдэдынь улхархай соогоо тогтууригүй эрьелдэжэ, хулганаа һахиһан зэрлиг шубуу эрхэ бэшэ һануулха юм (М. Осодоев).