ТОГТУУРИ

юум. н. хүдэлөөгүй гү, ли унаагүй байха арга, байра, тогтонижоһон байдал, тэнсүүри, тогтосо (устойчивость, постоянство, основательность): Тэрэнээ даажа ядан, өөдэнь үргэжэ, тогтуурияа оложо ядажа байхадань, Гарма асынь тулалсан хамһалсана (С. Ангабаев); тогтуури багатай бата бэшэ, һула, хэлбэрхэй, иишэ-тиишээ хэлбэлзэдэг, торолдожо ядаһан (неустойчивый): Олон түрэлэй бургааhад энээхэн ойе үдхэн шэдхэ болгонхой, гэбэшье эдэ мододой ехэнхинь дээгүүр үндэhэтэй, hуури, тогтуури багатай нарhад лэ даа (minkultrb. ru).