ТОДОХОН

1. тэмд. н. элихэн, һонорхон (ясный, чёткий): Харгын урдуур годирогшо Юрөө горхон хонгёо тодохон дуугаа нэгэ шангадуулжа, нэгэ һуладуулжа байгаад, абааштай хурдаар ханхинан, шэнхинэн урдана (Б. Мунгонов); 2. наречи элихэнээр, һонорхоноор (чётко, отчётливо): Гансал үе-үе Янжамын һугшарха абяан, үбгэн хүгшэн хоёрой ээлжээгээр хурхиралдаха тодохон дуулдана (Ц. Дон).