ТЬФУ

: 1. тьфу гэхэ үйлэ ү. аман соо сугларһан шүлһэ, мэнгир газаашань гаргаха, нёлбохо (плевать): Хүбүүн тьфу гэжэ нёлбоод, хоёрдохиёо туршахадаа, тудалдуулжархиба (С. Цырендоржиев); 2. аянг. ү., шаналал, халаглалые харуулһан удхатай (межд. для выражения досады тьфу!): – Тьфу, хэды болотор тэнгэриһээ мэдэлтэй байха хүдөө ажахы гээшэб? – гэн, Банзаракцаев толгойгоо сүхэрэнгеэр һэжэээд, хэлэеэ тоншорно (С. Цырендоржиев); тьфу маа ехэнхидээ һалаабша харуулхадаа хэлэдэг, юушье абахагүйш, юушье бүтэхэгүй гэһэн удхатай (выкуси!): – Тьфу маа, энээниие! (Нюуртань нёлбоно) (Ц. Шагжин).