ТЭРШЭЛХЭ

үйлэ ү. ямар нэгэн юумэнһээ гарахаяа һанажа бэеэ иишэ тиишэнь хүдэлгэхэ, мултархаа оролдохо, мухариха, эрьелдэхэ урбалдаха, хүльбэрхэ, һуужа байжа ядаха, һэрбэгэнэхэ, һарьбаганаха (ворочаться, ёрзать, барахтаться): Дүүхэй бүхы шадалаараа тэршэлнэ, теэд хүбүүнэй гарһаа мултаржа шаданагүй (М. Осодоев); орон дээрээ тэршэлхэ унтажа ядаад, орон соогоо нэгэ хажууһаа нүгөө тээшээ эрьелдэхэ, хүльбэрхэ (ворочаться в постели): Орёо олон бодолдоо тархиш төөрин манхайжа, / Орон дээрээ тэршэлэн, үүрэй сайхы угтахаш (Д. Улзытуев); дүрбэн хүлөөрөө тэршэлхэ дүрбэн мүсөөрөө газар нэшэхэ, дүрбэн хүлөө хиидэ арбагануулха (биться четырьмя ногами о землю, шевелить ногами): Нэгэ харахадань, тугаар жолооень табижархиһан мориниинь шанха өөдөө соройгоод, газарта унажа, дүрбэн хүлөөрөө тэршэлэн хэбтэбэ (В. Гармаев); тэршэлхэ таршалха хүльбэрхэ, эрьелдэхэ урбалдаха (барахтаться, биться руками-ногами о землю).