ТЭРШЭЭ

тэмд. н. 1) һуури байрагүй, тогтохогүй, ходо хүдэлжэ байдаг (неспокойный, непоседливый): Ямаршье үхибүүд багадаа уйламхай ангаахайнууд ха юм даа. Тэршээ байдаг (Ц.-Д. Хамаев); эмниг тэршээ морин һургагдаагүй, унуулаагүй, ардаг морин (неук – о лошади); тэршээ солгёон һууха байхагүй, тогтохогүй, һэрбэгэнүүр, мундуу (егозливый, непоседливый): Тэрэ зэргэ тэршээ солгёон Гэтэл яагаад иимэ томоотой хүн болооб? (Ч. Цыдендамбаев); моридой эгээн тэршээень эмээллүүлэ! моридой эгээн хөөрүүень эмээллүүлэ! (вели оседлать самую горячую лошадь!); 2) хурдан, харьялан урдагша, орьёлдог, бурьялдаг (быстрый, бурливый): Тэдэнэй хоорондуур урдадаг, тэршээ нариихан горхонуудые зубшаад, мүн Энгидэй, Хёлго, Үлэнгэ голнуудай эрьеэр ородшье, буряадшье тосхонууд олоороо түбхинэнхэй (Д. Эрдынеев).