ТЭНИГЛЭН

1. тэмд. н. һанаа амар, амгалан, ажана тайбан, номгон, тэнюун (спокойный, уравновешенный, безмятежный): Мүнөө үедэ үхибүүдни бишыхан ангаахайнуудтал айжа бүрбылдэшөөд һууна ёһотой, тиимэһээ тэдэнээ юрэл тэниглэн үгөөрөө зоригжуулха гэжэ тэрэ бодоһон байгаа (Б. Мунгонов); hанаа тэниглэн а) һанаа амар, байдалаар сэдьхэл дүүрэн (спокойный); б) ажана амгалан, һанаа амар (спокойно): Тээлниг соохи сабшалангаа хараад, һанаа тэниглэн бусажа ябатарнь, бөөгэй гэрэй ойро Атархан үбгэжөөл ушарба (М. Осодоев); тэниглэн байдал нам, амгалан, амгалан тайбан байдал (спокойствие, благополучие, покой): Амгалан сэдьхэлтэй хүн тэниглэн байдалда үдэр, һүнигүй сэдьхэлээ арюудхажа, хурса һайхан эрмэлзэлээр түгэлдэр шэнжэдэ тэгүүлнэ (М. Батоин оршуулба); тэниглэн зэнхэгэр үүлэгүй, сэлмэг, намжаа, дэлюун, уужам (безоблачный, ясный, бескрайний): Дулаахан һаруул таһалга соонь игаабари наранай туяа сонхоор сохижо, газаа тэниглэн зэнхэгэр, огторгой сэлмэг, үдэр ута, бүри хабар болошоһон шэнгеэр Гомбодо үзэгдэнэ (Ц. Дон); ○ ажана, жаргалтай, уужам гэжэ үгэнүүдтэй парн. хэрэгл.; 2. наречи һанаа амар, амгалан, ажана тайбан (спокойно, безмятежно): Сэдьхэл дүүрэн, тэниглэн һуугдаха бэлэй (Ц.-Д. Хамаев).