ТЭНИГЭР

тэмд. н. 1) тэгшэ, жэгдэ, сэхэ, өө-мөөгүй, елэгэр (ровный, гладкий): Урдань хододоо тэнигэр ябадаг дала мүрнүүдынь бэгзын татаһан, бэень матаргайгаараа нарин болоһон, гарынь барьеылдаһан (Ж. Тумунов); 2) шэлж. һанаа амар, амгалан, ажана тайбан, номгон, тэнюун (спокойный, безмятежный): Тэгшэ жаргахы үреэжэ, / Тэнигэр байдалые үршөөжэ, / Сагаан hарамнай баясамаар / Һайхан зугаагаа асараг лэ! (Y реэлһээ); тэнигэр уужам һанаа амар, амгалан, номгон, тэнюун (спокойный, уравновешенный): Сэдьхэлдэнь нэгэ бүтүү найдабари ургажа, досоонь тэнигэр уужам болоһон шэнгишье һаа, хажуугаарнь баһа аягүй хүйтэн һэжэг түрэлсэжэ, бодолынь алгасана (Ц. Дон); тэнигэр зан томоотой налагар, аали даруу зан (уравновешенность, спокойствие); hанаа тэнигэр һанаа амар, байдалаар сэдьхэл дүүрэн (спокойный): Һанаа тэнигэр зугаатай залуушуудай уйгүй дорюунаар ярилсажа, бардам шангаар энеэлсэхэнь шэхэндэ аятайгаар дуулдана (Ц. Дон); ○ амгалан, тэгшэ гэжэ үгэнүүдтэй парн. хэрэгл.