ТЭБЭГ

юум. н. тэбхэрхэн туулганда хоёр нүхэ гаргаад, тэрэнээ хониной гү, али ямаанай үһэтэй багахан арhанда оёжорхидог (волан, зоска, кусочек кожи с шерстью, прикреплённый напр. к свинцовому кругу или монете, которой играют, подбрасывая ударом ноги кверху); тэбэг сохихо тэбэгээ хүлөөрөө сохижо, дээшэнь агаарта хаяха. Газарта унагаангүй хэн оло дахин хүлөөрөө сохиноб, тэрэ хүн иладаг (играть в зоску): Халта сүлөө гараа hаань, наадаха: шатар, даам табиха, шагай тоглохо, тэбэг сохихо (Ц.-Ж. Жимбиев).