ТАТУУРГА

юум. н. 1) мүрэбшэ, мүрэ дээгүүр бүгтэрүүлэн байхаар хэгдэһэн бүһэдэ гү, али тусхай хабтагар ооһорто бүхэлэгдэһэн мүн лэ хабтагар ооһор; юумэ бүхэлэн татаха шагтатай гү, горьётой хэрэгсэл (бретелька, лямка): Буряад тэрлигэйнгээ орондо комсомол хубсаһа үмдэбэ: уйтахан юбкэтэй, үбсүүн дээрээ хоёр хармаантай самса аад лэ, тэрээн дээгүүрээ татуургатай бүһэ бүһэлөөд ябадаг һэн (Ц. Шагжин); Энэ үедэ тохом дээрэ үшөө нэгэ танигдаагүй юумэн тохогдожо, гүзээн доогуурнь хоёр татуурга шанга гэгшээр татагдашаха (Б. Мунгонов); 2) бэлхэбшэ, бэлхэнсэг (бандаж): – Хандамамнай нарайлха гээшэл ха. Татуургаар бэеэ татажа, хээлиеэ хүнһөө нюудаг байһыень һая мэдээб, – гэжэ һамгамни хэлэбэ гээшэ (Ш.-С. Бадлуев); 3) тех. бүхэлэлтэ, таталга түмэр (скрепа).