ТАТАГША

юум. н. ямар нэгэн юумэ татажа гаргаха даабаритай, али ажалтай хүн (тот, кто что-л. должен тянуть); губшуур татагша зосоонь загаһанай орожо сугларһан губшуур татажа гаргааша (вытягивающий невод): Губшуур татагшадай дунда, хай, үнинэй дүршэлтэй болоһон загаһашан эхэнэр Галина Петровна болон үшөө хоёр залуу бэреэд бии (Б. Мунгонов); талха татагша талха татадаг хүн, тээрмэшэн (мукомол); хойшо татагша ямар нэгэн юумэндэ һаад ушаруулагша (тот, кто мешает, тянет назад): …хэрэг ажал хойшо татагшадшье үшөөл бии зандаа… (Б. Мунгонов).