ТАТАГАЛЗАНГҮЙ
наречи 1) уг-заг гэнгүй, татаганангүй (не дёргаясь); 2) шэлж. шиидэнгеэр (без колебаний): – Тэдэниие би өөрөө шамда эльгээгээ хүнби. Тиимэһээ энэ бэеэрээ доошоо буужа, татагалзангүй тэдэнтэй яба, – гэжэ хэлэбэ (Библиһээ).
наречи 1) уг-заг гэнгүй, татаганангүй (не дёргаясь); 2) шэлж. шиидэнгеэр (без колебаний): – Тэдэниие би өөрөө шамда эльгээгээ хүнби. Тиимэһээ энэ бэеэрээ доошоо буужа, татагалзангүй тэдэнтэй яба, – гэжэ хэлэбэ (Библиһээ).