ТАРАШАХА

үйлэ ү., видэй нэгэ түхэл 1) сугларһан, бөөгнэрһэн хүнүүдэй гү, али юумэнэй хэдэн тээшээ ябашаха (мигом разойтись): Тэрэнэй хажуугаар байһан хүнүүд тэрэниие танихаһаа гадна хашар болошоһон янзатайгаар «Лон-чен, Лон-чен!» гэжэ нэрээрнь ооглолдоходол гэлдээд, бүгэдөөрэн тарашаба (Д. Батожабай); 2) сэлмэшэхэ, уушхарха, арилшаха, үгы болошохо (утихнуть – о чувстве, боли): Намжалай сухал гансата тарашаба (К. Цыденов); 3) дэлгэршэхэ, нэбтэршэхэ (распространиться): Дамчеев түрүүлэгшын барюулжа байһан шэнэ байшан гэртэ харата сэдьхэлтэн гал аһаажа, хорото могойн аяг ааша гаргаба гэһэн һураг суу агшан зуура тарашаба (Б. Мунгонов).