ТАНГАЙС(А)
(А) наречи 1) унаса, унатар (до такой степени, чтобы упал): Булавин мүрынь нэгэ болоо гэжэ бодохолоороо, харуулшаниие тангайса буудаад… (Б. Санжин, Б. Дандарон); 2) барг. богонёор (коротко): үһэеэ тангайс тайража хаяха; 3) барг. ухаа мэдээ алдан, нюдөө һуха гаргаад (≈ сломя голову): Иихэдээ энэмнай юуеэ тангайс харайба?