ТАХИМ I

юум. н. хүлэй үбдэгөөрөө нугардаг газар, үбдэгэй ара талын нугарха үе (коленный изгиб, подколенок): Тэрэ эндэ ябаһан бүхы эхэнэрнүүдтэ орходоо сэбэр һайхан шэг шарайтай, уян нугархай бэетэй, тахим тулаһан гэзэгэнүүдтэй (Ц.-Ж. Жимбиев); Һохор гүлгэндэ тахимаа шулгалуулһанһаа зуудаг нохойдо хазуулһан дээрэ (Оньh. ү.); тахимай шүрбэһэн үбдэгэй ара талын нугарха үеын шүрбэhэн (поджилки); тахимаа таһа шабхадуулха тахимаар шабхадуулха, хүлөөр орёолгохо (получать удар кнутом по коленному изгибу): Ямар бодолтой ябаһыешни нэбтэ хаража байнаб. Манай газарһаа тахимаа таһа шабхадуулжа үлдүүлхэш (Ж. Тумунов); ◊ тахимдань һууха сүсэнэжэ байха, һанаһан соонь байха, аргадаха (ублажать).