ТАХИЛША

юум. н. 1) будд. дасанда бурхан тахил аршаха, зула бариха даабаритай ажалшан (человек, следящий за подготовкой требуемых культовых предметов для хурала): Анханда Эгэтын дасангай шэрээтын тахилшан байһан, ламын үгыдэ лама боложо галзуурһан Гунгаа гэдэг ябуул хүн… (Ш.-С. Бадлуев); 2) бөө нютагай эзэдтэ үргэл баридаг хүн (человек, делающий подношения местным божествам): Заха холын Захааминда ямар тахилганууд, мүргэл шүтөөнүүд бииб гэжэ нютагай тахилша таабай, бултанда хүндэтэй Алексей Шойжолжапович Норбоевтой уулзажа һонирхобобди (С. Ринчинов).