ТАБИ(Н)

(Н) тоог. н., тоол. нэгэнһээ эхилээд зуунай хахад хүрэтэрхи тоо, табан арбан, дүшэн юһын удаадахи тоо (пятьдесят, полсотни): Тиимэ дээрэһээ таби шахуу наһатаниие сэрэгтэ татажа байһан хэсүү бэрхэ саг арад зоной хүзүүн дээрэ буужа байба (Х. Намсараев); табин жэлэй ой алтан дэлхэй дээрэ мүндэлһөөр табин жэл болоһоной найр (пятидесятилетие); таби наһатай таби наһа гүйсэһэн, хүрэһэн (пятидесятилетний): Тэрэниие Няндаг ламын рецептээр Хумбаа Дагба гэгшын хэһэниинь, агрономой шэнжэлжэ тодоруулһан материал болон Будяа Түмэрэй гэдэг таби наһатай һаалиша хүгшэн гэршын элирхэйлгээр тодороо (Ц. Дон); хонгоодор табин хонгоодорнуудай табин ондоо обог. Энэнь хадаа толгой хонгоодор, гар хонгоодор, хүл хонгоодор, сээжэ хонгоодор г.м. (пятьдесят хонгодорских родов): Ямар хонгоодор табинайхибта?