ТАБИМАЛ

1. тэмд. н. 1) тодхогдоһон, бодхоогдоһон (приставленный): табимал губшуур; 2) ургуулагдаһан, табюулһан (отпущенный, распущенный – о волосах): Талааршье харанагүй, хабар зунай зөөлэхэн һэбшээдэ һэбхэлзэн хиидэжэ байһан зөөлэхэн шарахан табимал үһэеэ үе үе болоод лэ эльбэн заһана (Х. Намсараев); 2. юум. н. хэнэйшьеб дэмжэлгээр зорюута томилогдоһон, һуулгагдаһан хүн (ставленник): ...американска империалистнуудай табимал Чан-Кай-ши далай уруу хүмэрюулэгдэнэ… (Б. Мунгонов); дайсанай табимал эсэргүү талын тагнуулша (вражеский разведчик): Дугар газар гэр соогоо хэбтэжэ байхадаа, отрядайм сэрэгшэдэй хэниинь дайсанай табимал байжа болохоб гэжэ хүн бүхэн дээрэнь хургаар даража шахуу шүүжэ үзэбэшье, дайсанай табимал гэмээр һэжэглэмэ хүниие олобогүй (Б. Шойдоков).