ТААРАШАГҮЙ

тэмд. н. 1) зохид бэшэ, яашье зохихогүй (неподходящий): Уһа мүрэнүүдэй хүйтэн дулаанай хубилгагдаха, ямаршье плотинын үбэлэй урасхалые нэмээдэг хада, загаһанай түрьһэеэ хаяжа хадагалха байдалда таарашагүй байдал үзүүлэгдэжэ, тэрэнь хуу хюдагдаха аюултай (runews24.ru); ухаанда таарашагүй һанаанда орошогүй, хэлэшэгүй, харша (немыслимый, невообразимый): Автор «Эхэ шоно» гэжэ нэрэ үгэхэдөө хүнэй ухаанда огто таарашагүй, нэгэ харша удхатай үгэнүүдые хэрэглэhэн мэтэ болоно (С. Даржаева); 2) аягүй, найргүй (бестактный).