ТҮРҮҮНДЭ

1. наречи 1) эхилээд, эхиндэнь, эхилжэ байхада (сначала, поначалу): Харин энэ Дагдай түрүүндэ тон аали номхон байба (Ч. Цыдендамбаев); түрүүндээ а) эхиндэ, эхилжэ байхада (на первых порах): Түрүүндээ Ёндонһоо бэшэг дары дары абадаг, өөрөөшье харюу бэшэдэг, ехэ халуун холбоотой байгаабди (Ц. Дон); б) урид, энэ сагһаа урид (раньше, ранее): Шулуун дээрэ хэбтэжэ байхадаа, түрүүндээ мэдэхэгүй байһан олон юумэ ойлгооб (Б. Санжин, Б. Дандарон); хамагай (гү, али эхин, түбхын) түрүүндэ а) юунһээшье урид, эгээ эхиндэ, нэн түрүүн (прежде всего, первым делом, в первую очередь): Шагдар Доржо хоёр улаан гүсэтэй хатуу архи асаржа, хамагай түрүүндэ эрэшүүлдэ, тиигээд эхэнэрнүүдтэ аягална (Ч. Цыдендамбаев); Гал түмэр хоёрто хатуужаһан, холонхой, зузаан арһатай гарайнгаа хургаар Доржо Саша хоёрто үзэг харуулжа һуухадаа, бурят үхибүүдые һургаха ород һургуули тухай тэрэ эхин түрүүндэ бодоно (Ч. Цыдендамбаев); Түбхын түрүүндэ Сэдэн Бабуевичта эшхэбтэр (Д. Эрдынеев); 2. дах. ү. урид, урда, эртэ, үмэнэ (прежде, до); энээнhээ түрүүндэ энээнһээ урид (перед этим, до этого).