ТҮГШЭХЭ

үйлэ ү. 1) түшэгэнэхэ, шангаар лугшаха, луг-луг гэхэ (пульсировать, биться): Тэрэ үхэтэрөө айшоод, зүрхэнэйнгөө түгшэтэр харайжа мэдэбэ (Б. Мунгонов); 2) амяа абажа ядаха, амяа саглаха, амяа бүтэхэ (задыхаться, запыхаться): Түгшэхэ болотороо үлдүүлһэн мориндол, бүхы бэень һалганажа оробо (С. Цырендоржиев); 3) һанаагаа зобонгёор мэгдэхэ, тээлмэрдэхэ, тэбдэхэ, түлгэхэ, һуури байраяа олохогүй (беспокоиться, волноваться, суетиться); түгшэхэ түлгэхэ һанаагаа зобонгёор мэгдэхэ, һуури байраяа олохогүй (волноваться, суетиться): Ганса хүбүүнэйнгээ гарынь ганзагада, хүлынь дүрөөдэ хүргөө ха юмбиб, минии хүбүүн юунһээ дутабаб, эрэ хүн болоо, эрын замаар ябаг, юундэ иигэтэрээ түгшэнэ түлгэнэбиб (Х. Намсараев); ○ түлгэхэ гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.