ТҮГШҮҮРИЛТЭЙ

тэмд. н. һанаа зобонги, сэдьхэлдэ зоболонтой, мууе хүлеэлгэһэн, амгалан бэшэ, тэнигэр бэшэ (напряжённый, натянутый): Нэгэ жэгтэй түгшүүрилтэй, дуугай бүтүүгээр, шэб харанхы агшан байдал ерээдхинэ (Д. Эрдынеев); түгшүүрилтэй саг (напряженное, тревожное время): Тэрэ агуу тулалдаанай хойшолонһоо хүн бүхэнэй хуби заяанай шиидхэгдэхэ түгшүүрилтэй, хүлгөөтэй саг орожо ерэнхэй (В. Гармаев); түгшүүрилтэй болгохо улам ехээр һанаа зобоохо, мууе хүлеэлгэхэ, айдаһа хүргэхэ (усиливать тревогу, нагнетать обстановку): Мүн хаанашьеб урдаханань харата дайсан маряажа хэбтэнэ гэһэн бодол бүришье түгшүүрилтэй болгоно (Д.-Д. Дугаров).