ТҮГЛЭГЭР

тэмд. н. 1) бархагар томо аад, бүрэгэр, бүдэхи, харанхы, һаглагар хара (громадный и тёмный, мрачный): Харгыгаар ябаһан түглэгэр-түглэгэр үбһэн ашаануудые аладлан, уһанда ошожо ябаһан малнуудые тойрон гаража, байгаалиин байдалые сэнтэнги сонхоороо ажаглан, харгы дээрэхи һууринуудые шударһаар, Балтуев Ленинэй нэрэмжэтэ колхоздо хүрэбэ (Ж. Тумунов); түглэгэр хара бархайжа бүрэлзэһэн (громоздкий и тёмный): Һара сэгээн хүхэ туяагаа түглэгэр хара тайга дээгүүр сасана (С. Цырендоржиев); 2) шэлж. хүндэ, муухай, аягүй (тяжёлый, неприятный – об ощущении): Сээжынь оёорһоо нэгэ түглэгэр хара хүндэ юумэн хөөрэн ерэжэ, хоолойдонь тулаад, досоонь багтахаяа болижо, тэсэхээр бэшэ болоно (Ц. Дон); досоо түглэгэр харанхы болохо сэдьхэлээ хёморхо, сэдьхэлээ зобохо, һанаа сэдьхэлээ хүмэрихэ (испытывать тяжесть на душе): Доржиевай дуугарха бүринь Рабжаевай шарай барайжа, досоонь түглэгэр харанхы болоод, нэгэ юумэндэ амяа хаагдаһан шэнги, игсууданги хүндөөр амилба (Б. Мунгонов).