: түбхын түрүүн (гү, али түрүүндэ) наречи нэн түрүүн, хамагай түрүүн, эхиндэ (прежде всего): Иимэ ушарта хүнэй досоо түбхын түрүүн муу бодол ороодхидог (Д. Эрдынеев); Түбхын түрүүндэ мүнөөдэр ерэһэн хэдэн бэшэгүүдые харана (Ц.-Ж. Жимбиев).
