ТҮБХИНЭХЭ

үйлэ ү. 1) шэнэ байдалда дадаха, һуурижаха, байрлаха, тогтохо (устраиваться, располагаться, оседать): Айлшадай түбхинэжэ, хөөрэлдэһөөр байтар табсангууд дээгүүр айрһа хурһан, үрмэ зөөхэй табигдаад, удаань шарууһанай мяхан, бусад олон эдеэ хоол табигдаба (Б. Санжин, Б. Дандарон); гэрлэжэ (гү, али айл боложо) түбхинэхэ гэр бүлэ боложо хамта байжа дадаха (обживаться, обзаводиться семьёй): Дүрбэн хүбүүдэй гурбаниинь, зургаан басагадынь айл боложо түбхинэнхэй, газар бүри нютаглаһан байдаг (Б.-Б. Намсарайн); түбхинэhэн hуудалтай һуурижаһан байдалтай (оседлый); шэнэ нютагтаа түбхинэхэ шэнээр нүүжэ ерэһэн газартаа дадаха, һуурижаха (обживаться на новом месте): Эдэ зөөжэ ерэһэн айлнууд шэнэ нютагтаа түбхинэжэ, малдаа бууса хорёо хүсэлдүүлэн барибад (Б.-Б. Намсарайн); түбхинэн хэбтэхэ таарамжатай, зохид байдал оложо хэбтэхэ (улечься поудобнее): Тиигэжэ шиидээд, ангуушан хужартаа анхаралаа табихаяа болижо, зохидоор түбхинэн хэбтээд, нюдөө аниба (Б. Мунгонов); 2) дадаһан замдаа орохо (входить в колею).