ТҮБЭРХЭ

үйлэ ү. мориной гү, али ондоошье амитадай хүлөөрөө газар сохин гүйлдэхэ, хүлөөрөө газар нэшэхэ, табарха, тоборхо (стучать копытами, издавать топот, топотать): Эгээл энэ агшан зуура ара таладань, гэрэй үүдэндэ туласа мориной түбэрхэ дуулдаад, дүрөө хан-ян гүүлэн, моринһоо хүн буушаба хэбэртэй (Б. Санжин, Б. Дандарон); хэрэлсы өөдэ түбэрхэ хэрэлсын табсангуудые хүлөөрөө шангаар сохин дээшээ гараха (подниматься с топотом по ступенькам крыльца): Тиигэмсээрээ гүйшэбэ янзатай, саһан түргэ түргэн шаршаганаад, хүрэшэһэн гуталнуудынь хэрэлсы өөдэ түбэржэ, бишыхан сээнигэйнь үүдэн түрд байса хаагдашаба (К. Цыденов).